Είναι κουραστικό να λέει κάποιος τα ίδια και τα ίδια, αλλά είναι είδηση όταν σοβαροί δημοσιογράφοι κάνουν ερευνά σε βάθος και βγάζουν πραγματικές ειδήσεις. Ένα τέτοιο – θετικό – παράδειγμα είναι και ο κ Μάκης Πολλάτος
από την εφημερίδα Πρώτο Θέμα .
Ο κ Πολλάτος όμως για κάποιους αστρολόγους έχει πέσει σε σοβαρότατο έγκλημα, με την ερευνά που υπάρχει παρακάτω (υπάρχουν και τα σχετικά λινκς για το ειδησεογραφικό ιστοτόπο στο Πρώτο Θέμα ). Καθώς με την δημοσιογραφική του ερευνά, ο ειδησεογραφικός της τίτλος τα λέει όλα, – βγάζει έξη χρόνια μετά – αληθινό τον Μπαρδόπουλο Ιωάννη στις προβλέψεις του και στις μακροχρόνιες εξελίξεις όπως αυτές διαγράφονται σε βάθος δεκαετιών.
Όλα αυτά την στιγμή που, οι τότε, αεράτοι και μπαλκονάτοι αστρολόγοι λέγανε αλλά. Ότι δεν θα πτώχευση η Ελλάδα και ότι όλα θα πάνε πολύ καλά· κλπ φούμαρα. Φούμαρα, που τα είπαν και στην αείμνηστη –σήμερα- δασκάλα τους Παναγιώτα Καλογερά. Τέτοια αστρολογία γνώριζαν και ήταν – εξακολουθούν και είναι - αεράτοι και πολύ μπαλκονατοι, φυσικά και ανεγνωρισμένοι. Σχεδόν όλοι τους έχουν – σήμερα – και από μια σχολή αστρολογίας αφού η «ομαδική προσπάθεια» αποδυναμώθηκε επί το χείρον και κατά το δοκούν για τα ατομικά συμφέροντα των «διάσημων αστρολόγων του». Εγώ θα ήθελα να μάθω το τι αστρολογία μαθαίνουν στους νέους αυτούς επίδοξους αστρολόγους.
Ελπίζω να μην τους μαθαίνουν την αστρολογία που ήξεραν τότε.
Ο υποφαινόμενος, στην μαγνητοφωνημένη συνομιλία -στο τέλος της- λέει άλλα· για ένα βάθος χρόνου που για την κοινή λογική, τότε, αγγίζει την σφαίρα του παραλογισμού και μόνο. Και που υποχρεώνουν την δημοσιογράφο να τελείωση βιαστικά και να αποφεύγει να υπάρξει συνεχεία. Από το 2011, μετά από δυο κοντά χρόνια, υπήρξαν αστρολόγοι, κακέκτυποι αντιγράφεις που άρχισαν να λένε με άλλα λόγια ότι οι τράπεζες έχουν πρόβλημα. Αυτοί ακούστηκαν.
Άλλα όταν η πηγή του κ Πολλάτου είναι, πια, επίσημη έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τότε τα πράγματα, έξη χρόνια μετά, είναι αλλιώς και ας έλεγε σε ερώτηση εφοπλιστή, ο υποφαινόμενος, στο έτος 2010, πολύ νωρίς τότε, ότι το πρόβλημα που έχει αρχίσει και φαίνεται «στην καλύτερη των περιπτώσεων κρατάει για τριάντα χρόνια». Οι γνώσεις τους ήταν τέτοιες που γέλασαν – μην ανησυχείτε σήμερα δεν τον συμφέρει να το θυμάται, την ερώτηση του άλλα και την απάντηση του Γιάννη Μπαρδόπουλου, και το γέλιο του. Για να μην σας κουράζω άλλο ακολουθεί το ηχογραφημένο στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ και το ρεπορτάζ του κ Πολλάτου.
Και οι κρίσεις δικές σας.
Ο υποφαινόμενος, στην μαγνητοφωνημένη συνομιλία -στο τέλος της- λέει άλλα· για ένα βάθος χρόνου που για την κοινή λογική, τότε, αγγίζει την σφαίρα του παραλογισμού και μόνο. Και που υποχρεώνουν την δημοσιογράφο να τελείωση βιαστικά και να αποφεύγει να υπάρξει συνεχεία. Από το 2011, μετά από δυο κοντά χρόνια, υπήρξαν αστρολόγοι, κακέκτυποι αντιγράφεις που άρχισαν να λένε με άλλα λόγια ότι οι τράπεζες έχουν πρόβλημα. Αυτοί ακούστηκαν.
Άλλα όταν η πηγή του κ Πολλάτου είναι, πια, επίσημη έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τότε τα πράγματα, έξη χρόνια μετά, είναι αλλιώς και ας έλεγε σε ερώτηση εφοπλιστή, ο υποφαινόμενος, στο έτος 2010, πολύ νωρίς τότε, ότι το πρόβλημα που έχει αρχίσει και φαίνεται «στην καλύτερη των περιπτώσεων κρατάει για τριάντα χρόνια». Οι γνώσεις τους ήταν τέτοιες που γέλασαν – μην ανησυχείτε σήμερα δεν τον συμφέρει να το θυμάται, την ερώτηση του άλλα και την απάντηση του Γιάννη Μπαρδόπουλου, και το γέλιο του. Για να μην σας κουράζω άλλο ακολουθεί το ηχογραφημένο στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ και το ρεπορτάζ του κ Πολλάτου.
Και οι κρίσεις δικές σας.
Αναλύοντας την έκθεση του ΔΝΤ
Η κρίση θα φτάσει μέχρι το 2050 και βλέπουμε
Μάκης Πολλάτος18/02/201707:5997
Εκτύπωση

Μείωση αφορολόγητου, πάταξη της φοροδιαφυγής και «όχι άλλη λιτότητα» ζητά το Ταμείο έτσι ώστε να υπάρξει ανάπτυξη τις επόμενες τρεις δεκαετίες
Μια ζοφερή πραγματικότητα για τους Ελληνες που θα διαρκέσει δεκαετίες περιγράφει η έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την Ελλάδα. Μακροπρόθεσμα, εγγυημένη θα πρέπει να θεωρείται μόνο η εθνική σύνταξη των 384 ευρώ, τα ποσοστά ανεργίας θα παραμείνουν σε διψήφια ποσοστά μέχρι το 2040, θα συνεχιστεί η μετανάστευση, με συνέπεια την καθυστέρηση της πραγματικής ανάκαμψης για δεκαετίες, ενώ θα υπάρξει περαιτέρω μείωση των εισοδημάτων με κίνδυνο η Ελλάδα να καταστεί ένα... ευρωπαϊκό Μπανγκλαντές και στο βάθος... Grexit.
Μπορεί οι πιστωτές -όπως αναμένεται- να βρουν μία ακόμα «συμβιβαστική» λύση χωρίς παραχωρήσεις και ουσιαστικές διευκολύνσεις για τη χώρα, όμως η ελληνική κυβέρνηση θα συνεχίσει την ίδια πρακτική φορολογικής επιδρομής στη μεσαία τάξη, ενώ παράλληλα καθυστερεί δραματικά τις ιδιωτικοποιήσεις και συνεχίζει να αποπνέει μια αντι-επιχειρηματική νοοτροπία που αποθαρρύνει τις επενδύσεις.
Το τέλος της διαδρομής μοιάζει άδηλο. Ωστόσο, χωρίς σοβαρή ανάκαμψη της οικονομίας θα πρέπει να αναμένεται νέα επιδείνωση της κρίσης με απρόβλεπτες επιπτώσεις για την οικονομία και την κοινωνία.
Σε πείσμα όσων θεωρούν ότι η Κριστίν Λαγκάρντ και ο Πολ Τόμσεν έχουν θέσει ως προϋπόθεση sine qua non την επιβολή νέων μέτρων, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αποφαίνεται: «No more austerity for Greece».
Το εντυπωσιακό με την έκθεση του Ταμείου για την κατάσταση της οικονομίας και την ανάλυση της βιωσιμότητας του χρέους της είναι ότι κατάφερε να εξοργίσει τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, επειδή ζητά γενναία ελάφρυνση του χρέους, και παράλληλα πέτυχε να απογοητεύσει την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, επειδή προβλέπει ότι τα πρωτογενή πλεονάσματα του 3,5% είναι άπιαστα, προεξοφλώντας παράλληλα ότι στο καλό σενάριο ο ρυθμός ανάπτυξης μακροπρόθεσμα δεν θα υπερβαίνει το 1%, άρα είναι απλώς απαισιόδοξες οι προοπτικές για ανάκαμψη.
Στο ερώτημα πόσο θα διαρκέσει η κρίση οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ απαντούν με στοιχεία που μοιάζουν αποκαρδιωτικά και, αν επαληθευτούν, θα καταδικάσουν 10 εκατομμύρια Ελληνες σε μία κρίση που κινδυνεύει να εξαϋλώσει όλες τις γενιές μέχρι το 2050 και βλέπουμε…
Ακόμη και η Αμερική το 1929 ανέκαμψε γρηγορότερα από την Ελλάδα
Συγκρίνοντας τη μεγάλη ύφεση του 1929 στην Αμερική με την κρίση στην Ασία το 1997, την κρίση στην Ευρωζώνη το 2008 και την αντίστοιχη ελληνική, το ΔΝΤ συμπεραίνει ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι πολύ πιο βαθύ ακόμη και από την κατάρρευση της αμερικανικής οικονομίας που θεωρείται η μαύρη βίβλος της οικονομικής ιστορίας.
Μετά το χρηματιστηριακό κραχ στις ΗΠΑ το 1929, η αμερικανική οικονομία βυθιζόταν για τέσσερα χρόνια. Το 1933 άρχισε η ανάκαμψη και τελικά επτά χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης η Αμερική έφτασε στο επίπεδο του 1929 και η οικονομία συνέχισε να επεκτείνεται.
Πέντε χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης το 2008, η ελληνική οικονομία συνέχισε να βουλιάζει και, παρά το γεγονός ότι η πτώση ανακόπηκε το 2014, βρίσκεται σε στασιμότητα εδώ και τρία χρόνια. Ο κύκλος της επταετίας, που με βάση τα οικονομικά εγχειρίδια διαρκεί μια κρίση, έχει κλείσει βρίσκοντας την Ελλάδα πολύ μακριά από την κανονικότητα, σχεδόν 25% από τα επίπεδα του 2008. Στην Ασία, δηλαδή την Ινδονησία, τη Νότια Κορέα και την Ταϊλάνδη, η κρίση του 1997 διήρκεσε τρία χρόνια, περίπου όσο κράτησε και η ύφεση στην Ευρωζώνη το 2008.
Εκτύπωση
Μείωση αφορολόγητου, πάταξη της φοροδιαφυγής και «όχι άλλη λιτότητα» ζητά το Ταμείο έτσι ώστε να υπάρξει ανάπτυξη τις επόμενες τρεις δεκαετίες
Μια ζοφερή πραγματικότητα για τους Ελληνες που θα διαρκέσει δεκαετίες περιγράφει η έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την Ελλάδα. Μακροπρόθεσμα, εγγυημένη θα πρέπει να θεωρείται μόνο η εθνική σύνταξη των 384 ευρώ, τα ποσοστά ανεργίας θα παραμείνουν σε διψήφια ποσοστά μέχρι το 2040, θα συνεχιστεί η μετανάστευση, με συνέπεια την καθυστέρηση της πραγματικής ανάκαμψης για δεκαετίες, ενώ θα υπάρξει περαιτέρω μείωση των εισοδημάτων με κίνδυνο η Ελλάδα να καταστεί ένα... ευρωπαϊκό Μπανγκλαντές και στο βάθος... Grexit.
Μπορεί οι πιστωτές -όπως αναμένεται- να βρουν μία ακόμα «συμβιβαστική» λύση χωρίς παραχωρήσεις και ουσιαστικές διευκολύνσεις για τη χώρα, όμως η ελληνική κυβέρνηση θα συνεχίσει την ίδια πρακτική φορολογικής επιδρομής στη μεσαία τάξη, ενώ παράλληλα καθυστερεί δραματικά τις ιδιωτικοποιήσεις και συνεχίζει να αποπνέει μια αντι-επιχειρηματική νοοτροπία που αποθαρρύνει τις επενδύσεις.
Το τέλος της διαδρομής μοιάζει άδηλο. Ωστόσο, χωρίς σοβαρή ανάκαμψη της οικονομίας θα πρέπει να αναμένεται νέα επιδείνωση της κρίσης με απρόβλεπτες επιπτώσεις για την οικονομία και την κοινωνία.
Σε πείσμα όσων θεωρούν ότι η Κριστίν Λαγκάρντ και ο Πολ Τόμσεν έχουν θέσει ως προϋπόθεση sine qua non την επιβολή νέων μέτρων, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αποφαίνεται: «No more austerity for Greece».
Το εντυπωσιακό με την έκθεση του Ταμείου για την κατάσταση της οικονομίας και την ανάλυση της βιωσιμότητας του χρέους της είναι ότι κατάφερε να εξοργίσει τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, επειδή ζητά γενναία ελάφρυνση του χρέους, και παράλληλα πέτυχε να απογοητεύσει την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, επειδή προβλέπει ότι τα πρωτογενή πλεονάσματα του 3,5% είναι άπιαστα, προεξοφλώντας παράλληλα ότι στο καλό σενάριο ο ρυθμός ανάπτυξης μακροπρόθεσμα δεν θα υπερβαίνει το 1%, άρα είναι απλώς απαισιόδοξες οι προοπτικές για ανάκαμψη.
Στο ερώτημα πόσο θα διαρκέσει η κρίση οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ απαντούν με στοιχεία που μοιάζουν αποκαρδιωτικά και, αν επαληθευτούν, θα καταδικάσουν 10 εκατομμύρια Ελληνες σε μία κρίση που κινδυνεύει να εξαϋλώσει όλες τις γενιές μέχρι το 2050 και βλέπουμε…
Ακόμη και η Αμερική το 1929 ανέκαμψε γρηγορότερα από την Ελλάδα
Συγκρίνοντας τη μεγάλη ύφεση του 1929 στην Αμερική με την κρίση στην Ασία το 1997, την κρίση στην Ευρωζώνη το 2008 και την αντίστοιχη ελληνική, το ΔΝΤ συμπεραίνει ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι πολύ πιο βαθύ ακόμη και από την κατάρρευση της αμερικανικής οικονομίας που θεωρείται η μαύρη βίβλος της οικονομικής ιστορίας.
Μετά το χρηματιστηριακό κραχ στις ΗΠΑ το 1929, η αμερικανική οικονομία βυθιζόταν για τέσσερα χρόνια. Το 1933 άρχισε η ανάκαμψη και τελικά επτά χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης η Αμερική έφτασε στο επίπεδο του 1929 και η οικονομία συνέχισε να επεκτείνεται.
Πέντε χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης το 2008, η ελληνική οικονομία συνέχισε να βουλιάζει και, παρά το γεγονός ότι η πτώση ανακόπηκε το 2014, βρίσκεται σε στασιμότητα εδώ και τρία χρόνια. Ο κύκλος της επταετίας, που με βάση τα οικονομικά εγχειρίδια διαρκεί μια κρίση, έχει κλείσει βρίσκοντας την Ελλάδα πολύ μακριά από την κανονικότητα, σχεδόν 25% από τα επίπεδα του 2008. Στην Ασία, δηλαδή την Ινδονησία, τη Νότια Κορέα και την Ταϊλάνδη, η κρίση του 1997 διήρκεσε τρία χρόνια, περίπου όσο κράτησε και η ύφεση στην Ευρωζώνη το 2008.